دلم تنگيده بود

گفتم يه چند کلمه بنويسم اينجا . . .

يادش بخير !

پرشين بلاگ . . .

پرشين بلاگ

این مطلب رو برای عزيزانی نوشتم که از روی لينک ادمين ميان اينجا .
منظور از صورت جلسه همون تصويريه که چند تا مطلب قبل ميتونين ببينينش .
بعدش هم بگم من ديدمشون ! همين عطا و بهرنگ و سهند رو ميگم ها !
بخدا با چشمای خودم ديدمشون . شربت هم ميخوردن !!!
بذارين قيافه هاشون رو هم توصيف کنم ! عطا يه جورايی ظاهرا حق بهرنگ رو هم خورده !
از نظر هيکل دو سه برابر بهرنگه !!! سهند هم خيلی معمولی . از بينشون مث اينکه فقط سهند سيگار ميکشه ! يه پسر جوون هم اونجاها ميپلکيد که فکر کنم از رفقاشون بود . شايد هم فاميلشون بود !!!
(ادمين ها ناراحت نشين . شوخيه !)

ولی گذشته از شوخی بهتره اين مسخره بازيها رو تموم کنيم که اينها واسطه هستن و اطلاعات ميفروشن و . . .
بنده های خدا سه تا جوون هستن که دارن اين کار رو ميکنن . دست تنها هم هستن و نيروی کمکی نياز دارن . از نظر مالی هم فکر نميکنم مايه دار باشن !
ولی دارن زحمت ميکشن . يه روز ميگيم دزدن ! يه روز ميگيم اطلاعاتي هستن ! يه روز ميگيم با پرشين بلاگ وارد کامپيوتر ها ميشن و اطلاعات ميدزدن !!! ولی بيايم خودمون رو بزاريم جای اونها .
اگه تبليغ بذارن ميگيم چرا تبليغ گذاشتين ! نذارن ميگيم چرا نذاشتين ! خودشون رو معرفی بکنن ميگيم بيا ، اينها هيچ ترسی ندارن و خودشون رو معرفی هم ميکنن ! اگه معرفی نکنن ميگيم مرموز هستن و خطرناکن !
کار به اونجايی رسيده که حتی جرات نکردن برای صفحه نظرات از Cookies استفاده کنن ! برای اينکه برنامه ZoneAlarm پيغام ميده و ممکنه يکی فکر کنه داره هک ميشه !!!

بياين يک کم با معرفت تر باشيم .

به ادمين ها هم ميخوام بگم بابا بيخيال . هر کس که يه حرفی زد شما نبايد جوابش رو بدين . بيخيالی طی کنين .

صبح به خير !

يه بار ديگه شفاف تر ميگم !

آدرس اين وبلاگ عوض شده . از اين به بعد برای ديدن اين وبلاگ از آدرس Http://Koorosh.irsv.com استفاده کنين .

اينکه ميبينين اينجا به هم ريخته تقصير من نيست .
ايشاللا عطا و بهرنگ و سهند هرچه زودتر مشکل Right to Left رو حل ميکنن !
اين وبلاگ چپولکی من هم شده باگ گير پرشين بلاگ !!!

اسباب کشی !

بالاخره کار آماده سازی خونه جديد تموم شد و من با تمام ارادتی که نسبت به پرشين بلاگ و بر و بچه های باحال سازنده اش دارم ، اسباب کشی کردم روی سرور خودم .
از اين به بعد اگه ميخواين اين وبلاگ رو ببينين از آدرس http://Koorosh.irsv.com استفاده کنين .

خوش باشين . . .

خودتون موضوع رو ميدونين ديگه !!!

سر فرصت بيشتر توضيح ميدم .

. . .

چه بی‌تابانه ميخواهمت ای دوريت آزمون زنده به گوری !
چه بی‌تابانه تو را طلب ميکنم !
بر پشت سمندی
گويی
نوزين
که قرارش نيست .
و فاصله
تجربه‌ئی بيهوده است .
بوی پيرهنت ،
اين جا
و اکنون .

کوهها در فاصله سردند .
دست در کوچه و بستر
حضور مانوس دست تو را ميجويد ،
و به راه انديشيدن
ياس را
رج ميزند .

بی نجوای انگشتانت
فقط
و جهان از هر سلامی خالی است .

احمد شاملو

احساس ميکنم

در هر کنار و گوشه اين شوره زار ياس
چندين هزار جنگل شاداب
ناگهان
ميرويد از زمين.

آه ای يقين گمشده ، ای ماهی گريز
در برکه‌های آينه لغزيده تو به تو !
من آبگير صافيم - اينک! - به سحر عشق،
از برکه‌های آينه راهی به من بجو!

من فکر ميکنم
هرگز نبوده
دست من
اين سان بزرگ و شاد ؛

احساس ميکنم
در چشم من
به آبشر اشک سرخگون
خورشيد بی غروب سرودی کشد نفس ؛
احساس ميکنم
در هر رگم
به هر تپش قلب من
کنون
بيدار باش قافله‌ای ميزند جرس .

آمد شبی برهنه‌ام از در
چو روح آب
در سينه‌اش دو ماهی و در دستش آينه
گيسوی خيس او خزه بو ، چون خزه به هم .

من بانگ برکشيدم از آستان ياس :
(( -آه ای يقين يافته !
بازت نمينهم! ))

احمد شاملو

.. .. ..

بگذار کسی نداند که چگونه من به جای نوازش شدن ، بوسيده شدن ، گزيده شده‌ام . . .

● اگه گفتی الان کجام ؟!
توی اطاقم نشستم . توی اطاق جديدم . آخه خونمون رو عوض کرديم و اين اولين مطلبيه که از خونه جديد مينويسم .جمعه اسباب کشی کرديم . قبل از اسباب کشی با خودم فکر ميکردم عجب کار پردردسری بايد باشه . به يکی از اين شرکتهای باربری گفتيم بيان و چند تا کارگر هم اوردن . نميدونين اين کارگر ها چطوری کار ميکردن . وسايل سنگين که من با کمک دو يا سه نفر هم نميتونستم تکون بدم رو ميگذاشتن رو کمرشون و يه نفری ميبردن . اونهم با چه سرعتی ! واقعا دهنم وا مونده بود . خيلی زود تموم شد . دردسرش چيدن وسايل توی خونه جديد بود که خسته کننده بود . من که سريع اطاقم رو مرتب کردم و کامپيوتر رو راه انداختم . . .
دو روزه که شرکت نرفتم . استعفا که ميدادم فکر نميکردم اينقدر دوری از شرکت برام سخت باشه . ديروز اشکان يکی از دوستای خوبم که همکارم هم هست بهم زنگ زد . با هم صحبت کرديم و بعد از قطع کردن تلفن دوباره اون احساس دلتنگی اومد سراغم . . .

● رفتم به چند تا از وبلاگها سر زدم . رسيدم به وبلاگ شوشو . خيلی جالب بود . يه جا نوشته بود "دام دام دام دام دام......" 9 نفر نظر داده بودن . دوتا مطلب بالاترش يه متن نوشته بود که واقعا زيبا بود . زيرش اثری از نظرات ديده نميشد . دليلش رو نميدونم . . .

ما ميتونيم چيزهای زيادی رو از مداد رنگيها ياد بگير

بعضيهاشون تيز هستن
بعضی ديگه قشنگ و شيک هستن
بعضی ديگه کند هستن
بعضيهاشون اسمهای خارقالعاده و عجيبی دارن
و هر کدومشون رنگهای متفاوتی دارن
. . .
ولی همه شون ياد گرفتن که در کنار هم و در يک جعبه زندگی بکنن . . .

● امشب دلم گرفته . . .
شب آخريه که من تو اين شرکت کار ميکنم . . . يه جورايی حال و هوای خاصی دارم . اينجا رو دوست دارم . اينجا دوستای خوبی دارم . ولی بايد ازشون جدا بشم . البته سعی ميکنم هيچوقت رابطه ام رو باهاشون قطع نکنم . ارتباط ما با هم تو اين مدت خيلی زياد بود . تقريبا يکسال لحظات زيادی از شبانه روز رو با هم بوديم . خانواده ام خيلی کمتر من رو ميديدن .
دلم هوای User هايی رو کرده که زنگ ميزدن و مشکلشون رو برطرف ميکردم . امشب چرا هيچکس زنگ نميزنه ؟ . . .
يادش بخير چقدر با هم سر يه موضوع تازه تو کامپيوتر کل کل ميکرديم ! چه مطالبی که با هم کشف کرديم ! چقدر املت درست کرديم خورديم ! چقدر سفارش غذا داديم و مهمون بازی در آورديم . . . چه وقتهايی که اوقات آزادمون رو با هم فيلم تماشا کرديم . مث يه خانواده . . . گاهی دعوا هم ميکرديم . . .
حال امشبم درست شده مث روزای آخر دوران دبيرستان . گروه دوستان با هم خداحافظی ميکرديم . من يه واکمن گرفته بودم دستم و صدای بچه ها رو ضبط ميکردم . يه کاغذ برداشتم و از همه خواستم يه مطلب روش بنويسن و امضا کنن . . . هنوز دارمش اون کاغذ رو . . . با هم عکس گرفتيم . عکسها رو هم دارم . اينجا هم تو اين چند روز آخر چند تا عکس گرفتيم . . . حالت غريبيه . . .
ولی چه بايد کرد . . . زندگيست ديگه . . . مدلشه . . . بايد گذاشت و گذشت . . .

آقا از همه اينها مهمتر خط اينترنته که من از اين به بعد بايد برم بالاش پول بدم . حالا پولش هيچی . . . مشکل اينه که اين سرعتهای DialUP به هيچوجه کفاف من رو نميده . . . نميدونم . اگه ديدم خيلی مشکل ساز ميشه شايد رفتم و يه Dish گرفتم با يه کارت DVB . يه سرويس ArabSat تک IP يا Proxy دار روش Active ميکنم . . .
ولی مگه پول علف خرسه ؟ !!! نه آقا جان . . . همون DialUP هم از سرمون زياده . . . ولی آخه DialUP فقط بدرد Chat کردن ميخوره . . .

همه اينها به کنار . . . يکی از راههای خوب ارتباطی با دوستام رو از دست ميدم . نه اينکه از دست بدم . کم رنگ ميشه . . . ديگه اينجوری نيست که هرکی بهم PM داد من سريع جوابش رو بدم .

امشب بايد طراحی سايت شرکتمون رو تموم کنم . اصلا دست و دلم به کار نميره . . . همش به فردا فکر ميکنم که ديگه سر کار نميام . . .
بسه ديگه . . . اگه اينهمه بهش فکر کنم شايد اشکم راه بيفته . . .

برم به برسم به کارم . . .